In één woord espléndido (geweldig). Ik heb de spaanse aarde niet eens onder mijn voeten gehad, maar mijn trainingsvlucht was geweldig voor woorden.

Ik heb me gisteren heel druk gemaakt over de crew. Zou het een leuke crew zijn, zullen ze geduldig zijn. Maar ze waren erg aardig en behulpzaam. Ik moest me om 5.50 melden, maar het was de moeite waard.
Weet je waar ik op dit moment wel echt last van heb? Van het gevoel dat je hebt als je in een achtbaan hebt gezeten. Ken je dat? Het gevoel alsof je het nu weer helemaal opnieuw herleefd. Nou dat gevoel heb ik nu. Alsof ik elk moment mijn balans kan verliezen. Het zal waarschijnlijk gewoon wennen zijn. Normaal als ik vlieg, zit ik gewoon recht in mijn stoel. Vandaag daarentegen heb ik heen de take off (polderbaan) in de cockpit meegemaakt, daarna snel helpen een trolley op te bouwen en de service in de base class gedaan. Daarna hebben we snel pauze gehouden en kwam de nieuwe pax al aan boord. Na de take off uit Madrid heb ik de service in de Select Class gedaan en de landing in Amsterdam (kaagbaan) weer meegemaakt. Dat is echt een heel mooi gezicht. Kortom, ik heb het erg druk gehad.
De purser heeft mij goed beoordeeld, maar...... hoe kan het ook anders .
De crew heeft mij aan het eind van de vlucht een kadootje gegeven. Echt heel lief. Het is een vliegtuigje van onze maatschappij die ik aan mijn trolley heb gehangen.
Je zou denken dat als je 4 uur bent opgestaan, dat je het rustig aan doet de rest van de dag. Natuuuurrrllliiijjjk ............NIET. Gracillia is al gezellig de stad in gegaan, zit nu doodmoe achter de computer, maar bruist ergens nog van de energie.
Wat heb ik vandaag veel indrukken opgedaan zeg. Zoveel dat ik bijna vergeet te zeggen dat ik voor de toets op dag 5 weer back on track was met 100% score. Nog twee keer 95% of meer en someone has to keep a promise.